Doğudan Gelen Escort Dilşad

Karadeniz’in serin ve nemli sonbahar rüzgârı Beykoz’un yüksek ve ormanlık tepelerini dövüp İshaklı’nın eski köy yollarındaki meşe ağaçlarının yapraklarını savururken, semtteki köklü bir lisenin son ders zili gürültüyle çaldı. On yedi yaşındaki Dilşad, okul ceketinin üzerine giydiği koyu yeşil kaşe kabanın önünü sıkıca kapatıp ağır ders kitaplarıyla dolu sırt çantasını omzunda düzeltti. Sınıf arkadaşlarının okul çıkışı servislerle merkeze inip kafelerde vakit geçirme tekliflerini içten bir tebessümle geri çeviren genç kız, adımlarını köy meydanına yakın, XIX. yüzyıldan kalma iki katlı taş ve ahşap karışımı eski bir binada yer alan uluslararası antika tarım kadastrosu ve Osmanlı arazi haritaları arşiv acentesine doğru hızlandırdı.

Dilşad, sekiz ay önce babasını Beykoz orman sahasında yürütülen tarihi bir su yolu ve çeşme restorasyonu sırasında kamyonetin freninin boşalmasıyla meydana gelen kazada kaybettikten sonra ailesinin tüm geçim yükünü sırtlanmıştı. Çavuşbaşı’nın dik ve yokuşlu sokaklarındaki eski kiralık müstakil evin kirasını ödemek, kronik romatizma hastası annesinin fizik tedavi giderleri ile ortaokula giden küçük kız kardeşinin okul harçlıklarını karşılayabilmek için hafta içi her gün ders bitiminde Anadolu yakasının bu sakin ve kırsal dokulu köşesinde akşam sekreteri ve antika arazi paftaları envanter kayıt görevlisi olarak çalışıyordu.

Acentenin içi; eski parşömen kâğıtları, mühür mumu kokuları, XIX. yüzyıl Osmanlı tapu sicil defterleri ve yüksek hızlı geniş format tarayıcıların ritmik vızıltısıyla kaplı kurumsal, sessiz ve son derece yoğun bir mekândı. Dilşad’ın görevi; Londra, Viyana ve İstanbul Üniversitesi Tarih Enstitüsü’nden gelen antika kadastro haritalarına ait mürekkep solma ve kâğıt asidite raporlarını sisteme girmek, Kültür Varlıklarını Koruma Kurulu onay dosyalarını klasörlemek, gelen uluslararası kuryeleri karşılayarak optik tarama sertifikalarını zimmet defterine kaydetmekti. Yüksek tempolu bu sekreterlik işinde saatlerce ekran karşısında katalog kodlarını doğrulamaktan gözleri kurur, şık görünmek zorunda olduğu topuklu ayakkabılar içinde ayak tabanları sızlar ve dev ciltli tapu sicil defterlerini ahşap raflara taşımaktan kolları ile sırtı ağrırdı.

Dilşad’ın en büyük arzusu ise İstanbul Üniversitesi Edebiyat Fakültesi Tapu-Kadastro Tarihi ve Arşivcilik Bölümü’nü kazanıp İstanbul’un zengin mülkiyet ve harita mirasını koruyan uzman bir arşivci ve restoratör olmaktı. Sekreterlik masasının altındaki çekmecede YKS Eşit Ağırlık özet kartları ile Tarih-Coğrafya ders föyleri hazır beklerdi. Bir yandan dahili telefon hatlarını bağlayıp kurye zimmetlerini onaylatırken, diğer yandan çekmecedeki paragraf, coğrafya ve tarih sorularını zihninden çözmeye çalışıyordu.

O akşam, Tapu ve Kadastro Genel Müdürlüğü özel sergisi için Viyana’daki Uluslararası Kartografya Konseyi’ne gönderilecek yetmiş beş parçalık Acil Arazi Paftası Akreditasyon Dosyası’nın taranması, kodlanması ve e-imza portalına yüklenmesi son ana kaldı. Şirketin kıdemli operasyon sekreteri acil bir mühür tespiti için Üsküdar sahasına gidince, tüm tarama, kontrol, kodlama ve arşiv yükleme işi Dilşad’ın omuzlarına bindi. Gece saat onu geçtiğinde elleri kâğıt kesiklerinden sızlamaktan hissizleşmiş, bacakları yorgunluktan titriyordu. Binanın ağır meşe kapısını kilitleyip Beykoz yönüne giden son otobüse doğru yürürken cebindeki günlük yevmiyesi ve çantasındaki bitirilmiş test fasikülüyle Anadolu yakasının karanlık ve sessiz gecesinde kendi geleceğini inşa etmenin gururunu taşıyordu.