Kadıköy Limanı’nda sabahın ilk ışıkları sisin arasından süzülürken, Asya fırtınada sallanan vapurun halatlarını bağlamak için buz gibi demir zincirlere asıldı. Denizden yükselen tuzlu rüzgâr yüzünü donduruyor, üzerindeki yağmurluk soğuğu geçirmeye yetmiyordu.
Gece vardiyasından yeni çıkmıştı. Marmara Üniversitesi’nde edebiyat okuyordu ama okul masraflarını ve Kadıköy’ün arka sokaklarında iki arkadaşıyla paylaştığı bodrum katı dairesinin kirasını ödeyebilmek için haftanın beş günü limanda ve deniz otobüslerinde temizlik işçisi olarak çalışıyordu. Çantasında, kapağı yıpranmış bir Tanpınar romanı ve üzerini sürekli notlarla doldurduğu kareli bir defter vardı.
Uykusuzluktan gözleri yanıyordu. Derse sadece bir saat kalmıştı ama cebinde ne fırından sıcak bir poğaça almaya ne de fakülteye giden otobüse binmeye yetecek para kalmıştı. Çaresizlik boğazını sıktığında, rıhtımdaki banklardan birine oturdu ve derin bir nefes aldı. Karşısında Tarihi Yarımada, sislerin arkasından yükselen silüetiyle mağrur duruyordu.
Tam o sırada, simit tezgâhını açmaya çalışan yaşlı bir adamın arabası kaldırım taşında devrildi. Tepsi dolusu simit yola saçılmak üzereyken Asya fırlayıp arabayı yakaladı. Yaşlı adam derin bir ah çekip, "Çok sağ ol kızım, bu yaştan sonra gözüm de iyi görmüyor," dedi. Asya adamın simitleri dizmesine yardım etti. Adam, teşekkür etmek için kâğıda sarılı sıcacık bir simit uzattı. Asya önce çekindi, ama adamın samimi tebessümünü görünce kabullendi.
Sıcak simidi çantasındaki suyla yerken, cebindeki son bozuk parayı çıkardı. Doğruca Moda sahiline doğru yürümeye başladı; dersi kaçıracaktı belki ama deniz havası ve elindeki sıcacık simit ona İstanbul’un sadece yükten ibaret olmadığını hatırlatmıştı. Defterini çıkardı, martıların çığlıkları arasında ilk hikayesinin cümlesini yazmaya başladı.
Yazıda anılan işletmeler
Ticari veya sponsorlu bağlantılar şeffaf biçimde etiketlenmiştir.
Kaynaklar
Bilgileri güncel ayrıntılarıyla doğrulamak için kaynak sayfalarını ziyaret edebilirsiniz.